Jij Kiest? Jij Bestuurt!

Jij kiest? Jij bestuurt!

Het initiatief Jij Kiest van de VRT is één van de nieuwe manieren waarop campagne gevoerd wordt bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. En zoals dat gaat zijn er voor- en tegenstanders. Het platform biedt mogelijkheden maar houdt ook risico’s in. De stem van de burger dichter bij het beleid brengen is altijd lovenswaardig. Twittergewijs snel en soms ondoordacht reageren, is dat niet.

Jij Kiest vertrekt evenwel vanuit een specifieke vooronderstelling.: De burger meldt een idee, een gedachte of een wens en de (toekomstige) bestuurder moet daarmee iets aanvangen. Jij Kiest doet hiermee wat al sinds de Grieken de essentie is van volksvertegenwoordiging: zorgen dat je weet wat de bevolking nodig heeft en hiermee een verstandige bestuursbeslissing nemen. De weg tussen beide is bezaaid met de vele valkuilen die eigen zijn aan dit systeem. Zo kan je nooit echt weten wat de vraag was. Ook zijn vele vragen van burgers soms tegenstrijdig. De kunst van de betreffende volksvertegenwoordiger om het juiste gebalanceerde antwoord te vinden, vergt een bijzonder en schaars talent. Verder zijn er de vele dubbele agenda’s die vaak gediend moeten worden waardoor de initiële vraag van de burger vaak vervormd wordt, misbruikt wordt of gaandeweg verloren gaat.

Durven de rollen omdraaien

Wat als “Jij Kiest!” “Jij Bestuurt!” wordt? Wat als de burger – u en ik dus – zelf beslissingen kan nemen? Wat als de volksvertegenwoordiger, het gemeenteraadslid of de schepen de burgers gewoon begeleidt bij het oplossen van hun vraagstukken? Wat als de burgemeester de dirigent is van een stad of gemeente waarbij hij  ervoor zorgt dat het talent van al zijn inwoners voor de uitdagingen van onze samenleving harmonieus ingezet wordt om de problemen aan te pakken? Het klinkt misschien wat abstract en onmogelijk (waarom zouden de Grieken dat al niet bedacht hebben?) maar het proberen zal de wijze waarop het ambt van het gemeenteraadslid wordt uitgeoefend fundamenteel veranderen. Als onze verkozenen begeleiders worden van de bevolking, coaches zo je wilt, dan ontstaat er een ander gedrag: geen verhevenheid boven de bevolking meer, maar aanwezig tussen de mensen, dienend zoals het eigenlijk hoort.  En als de burgemeester dan al eens op een verhoogje moet staan zoals een dirigent, is dat hoogstens om ook de achterste muzikanten goed te kunnen zien. Hij staat wat hoger om praktische redenen, niet omdat hij belangrijker is. Ook het probleemoplossend vermogen vergroot als snel honderdvoudig: in alle hoofden van alle burgers samen zit meer verstand dan in dat van één gemeenteraadslid. De samengestelde empathie van een gemeente is groter dan het inlevingsvermogen van één OCMW-raadslid.

We draaien de rollen om. Van het leiden van een gemeente, naar het ondersteunen van een zichzelf leidende gemeente.

Bovenstaand voorstel is wellicht herkenbaar. In het bedrijfsleven, waar ik vandaan kom, is men al jaren bezig met de zelfsturende organisatie en met coaches in plaats van leiders. De toepassing daar leert dat deze benadering verre van gemakkelijk is en soms zelf mislukt. Maar als het lukt, dan is de kracht van een onderneming ongezien. En dus ook van een gemeente. In tijden waarin we allemaal vlot met elkaar kunnen overleggen en waar kennis en informatie steeds beschikbaar is, ben ik overtuigd dat echte participatie van alle inwoners echt kan. Het is meer dan een enquête, meer dan een referendum. Hadden de Grieken internet gehad, dan hadden ze het wellicht ook gedaan. Jij kiest? Jij bestuurt!

Please follow and like us:
Scroll naar top